Na psi wybieg zaczęłam chodzić z Whisky, która jako rasowy haszczak wymagała dużo ruchu. Od pierwszej chwili byłam nim zachwycona. Ktoś mądry pomyślał o miejscu, w którym spokojnie (prawie, bo wg mnie ogrodzenie jest ciut za niskie) można puścić psa.
Przez ponad pół roku tam nie zaglądałam, bo i nie było z kim, jednak zrobiłyśmy tydzień temu pierwszy rekonesans z Loką i pokochała to miejsce tak jak Whisky.

Loka ma ADHD, jest w stanie biegać trzy godziny bez odpoczynku i mało jej, oj mało.

Na psim wybiegu byłyśmy też i wczoraj i dziś. Wybiegany, brudny utytłany pies..to szczęśliwy pies :)
...a trzęsący się z zimna, mokry, brudny człowiek to... dumny posiadacz psa :P

Był ktoś z Was tam kiedyś? Albo na jakimkolwiek innym ?